Ik moet naar het asiel omdat ik niet mooi op selfies sta



Dit gedicht heb ik geschreven nadat ik vandaag verschillende keren in de media koppen las van dat zwarte katten massaal gedumpt worden in asiels omdat ze niet mooi zouden staan op selfies, dat ze te donker zijn. Ik werd hier heel boos en triest van. Ik hoop met dit gedicht dat men na gaat denken, al is het maar één iemand die ik aan het nadenken krijg, want zwarte katten staan ook heel mooi op selfies.



Ik zit in het asiel.
Niet omdat ik stout was.
Niet omdat ik ongeluk zou brengen.
Niet omdat mijn baasje is overleden.
Niet omdat mijn baasje allergisch is voor mij.
Ik zit in het asiel omdat ik niet mooi op slefies sta.
Ik val niet op op de selfies van mijn baasje.
Ik val weg op de achtergrond van de selfies.
Jammer dat mijn baasje daar niet eerder aan dacht.
Ik heb al vanaf mijn geboorte een mooie zwarte vacht.
Dat wist mijn baasje ook en hij was er trots op.
Helaas is dat nu niet meer zo.
Hij wil een andere kleur soortgenoot.
Die staan wel mooi op selfies.
Vallen niet weg op de achtergrond van de selfies.
Eigenlijk best zielig dat het baasje zo denkt.
Het zegt meer over hem dan over mij.
Hopelijk denkt mijn volgende baasje niet zo.
Ziet hij dat ik ook grappig op selfies kan staan.
Moet hij lachen om mijn oplichtende ogen,
Zodat het lijkt of ik een aliën-kat ben.

Comments